Het uitgangspunt van het portret is een zoektocht naar de mens en de muzikant Johan Duijck: wie is de man die op het podium staat? Hoe is hij zo ver gekomen? Wat drijft hem om dit te doen? En waar staat hij nu, op dit moment van zijn leven? Daarom volgden de makers Johan Duijck tijdens zijn drukke bezigheden: in de studeerkamer, op weg naar repetities en concerten, tijdens het lesgeven, maar ook thuis tijdens een moment van rust en beschouwing. Het resultaat is een momentopname uit het leven van een boeiende man die voortdurend met zijn passie bezig is, die wars van alle routine blijft zoeken en blijft ontdekken. En daar kunnen wij als publiek alleen maar dankbaar voor zijn.

Johan Duijck is behalve koordirigent ook een uitstekende pianist en docent piano aan het conservatorium van Gent. Vooral tijdens de zomermaanden componeert hij. Elk jaar een stuk. Met succes. Orgel spelen, fietsen en zwemmen staan ook wekelijks op het menu. Een gezonde geest in een gezond lichaam. Toch geeft hij nooit de indruk gestresst te zijn. Altijd gedreven, maar minzaam. Hoe doet die man het? Zijn geheim is timing en evenwicht. De discipline van het zijn.

Dirigent Sir Neville Marriner prijst zijn fenomenale gehoor en zijn onverbiddelijke aandacht voor intonatie. Kamiel Cooremans beschrijft hem als een oermuzikant met een enorme bagage. Componist en koordirigent Vic Nees houdt van zijn taalgevoel.

pianist

Hoewel hij minder in het publieke leven komt als pianist, is de piano zijn ware liefde. Zowel het dagelijkse studeren na een zware en lange dagtaak, als het rustig de tijd nemen om aan één student les te geven. Dat is het schoonste wat er is. Zoals de Meester in Het kralenspel van Herman Hesse.

Die zoektocht naar het schone is bij Johan Duijck voortdurend aanwezig. Volgens zijn oud-student Hans Ryckelynck bedoelt hij daarmee niet alleen mooi, maar ook waar en goed. Want ook met het geestelijke leven van zijn studenten is hij bezig. Er gaat geen week voorbij of ze krijgen een literatuurtip mee. Literatuur en filosofie zijn volgens Duijck zo mogelijk nog belangrijker dan muziek. In zijn levensfilosofie is er geen plaats voor ontgoocheling of frustratie, noch wil hij zijn tijd verliezen aan zinloze discussies.

componist

En dan is er het componeren. Een liefde waarvoor Johan Duijck meer en meer tijd wenst te maken. Eén van zijn lievelingswerken is de driedelige Alma-cyclus, met daarin het grote werk Alma de la Música voor koor en orkest. (dit werk wordt uitgevoerd op 2 december in Gent). Een ode aan de vriendschap en de muziek, opgedragen aan zijn grote mentor en vriend László Heltay. Die leerde Johan kennen als 19-jarige pianobegeleider op een koorrepetitie en was meteen gefascineerd door deze excellente jonge Vlaamse pianist. Sindsdien hebben ze tientallen cursussen samen gegeven, vooral in Spanje. Hun vriendschap kan niet meer stuk. Want vriendschap is het allerbelangrijkste, zegt Johan Duijck.

Johan Duijck is dirigent van drie koren. Hij is docent koordirectie aan de Escola Superior de Música de Catalunya in Barcelona en wordt zowat over de hele aardbol gevraagd voor gastdirecties en masterclasses. Maar nog liever dan koordirigent zou hij koorzanger willen zijn. Want "wat is er schoner dan naast je vrienden in een koor te zingen en samen het wij-gevoel te creëren"? Voor het Gents Madrigaalkoor schreef hij de veelbetekenende canon "Nulla amicitia sine musica": geen vriendschap zonder muziek - geen muziek zonder vriendschap.

Die Mutter is een cantate van Hanns Eisler op tekst van Bertolt Brecht. Brecht baseerde zich voor 'Die Mutter' op een novelle van Maxim Gorki. Het werk wordt uitgevoerd in Studio 1 van Flagey, door het Vlaams Radio Koor o.l.v. Johan Duijck. Met Mireille Capelle (de moeder), Philippe Sauvagie (de zoon) en Tom Van Bauwel (verteller). Hans Ryckelynck en Hein Boterberg begeleiden aan de piano.

Bertolt Brecht (1898-1956) is een van de belangrijkste theatermakers van de 20ste eeuw. Brecht bestreed het opkomende nazisme in zijn theaterteksten, maar moest het Berlijn van de jaren 1930 ontvluchten. Zijn communistische sympathieën en zijn bekommernis om de arme arbeidersbevolking zijn terug te vinden in zijn toneelstuk 'Die Mutter', waarvan Hanns Eisler de muziek schreef. Brecht baseerde zich voor Die Mutter op de gelijknamige novelle van Maxim Gorki.

Concert met de alt Saartje Raman en pianiste Hilde Colpaert en het Vlaams Radio Koor o.l.v. Johan Duijck. M.m.v. pianisten Hans Ryckelynck en Hein Boterberg en het Kinderkoor van de Vlaamse Opera. Op het programma staan werken van Hanns Eisler en Kurt Weill op teksten van Bertolt Brecht. De alt Saartje Raman vertolkt, begeleid door pianiste Hilde Colpaert, o.m. de liederen "Was bekam des Soldaten Weib" en "Der Abschiedsbrief". Het Vlaams Radio Koor o.l.v. Johan Duijck zingt werken van Eisler en Weill . Het Kinderkoor van de Vlaamse Opera versterkt het omroepkoor bij de uitvoering van "Recordare", een zelden uitgevoerd en aartsmoeilijk jeugdwerk van Weill.